Του Χρήστου Γιαννούκα, Εκπαιδευτή Οδήγησης & Κυκλοφοριακής Αγωγής, Συμβούλου Οδικής Ασφάλειας 


Η χώρα μας, χάρη στην προσπάθεια όλων και την απόλυτη συμμόρφωση στις συμβουλές των επιστημόνων θα τα καταφέρει σε αυτή τη δοκιμασία. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι, η θέλησή μας για ζωή είναι μεγαλύτερη από τον θάνατο. Η ζωή μας έχει μεγάλη αξία! 

Αναρωτιέμαι… Θα νικήσουμε τον κορονοϊό, αλλά θα συνεχιστεί η πανδημία των τροχαίων δυστυχημάτων; Στην Ελλάδα του 2020 τα τροχαία δυστυχήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου για τους νέους. Εάν η κοινωνία μας εξακολουθήσει να τροφοδοτεί και να συντηρεί υψηλά τα ποσοστά του οδηγικού αναλφαβητισμού, δε θα σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα από τροχαία δυστυχήματα. 


Στη μάχη για τη δημιουργία ασφαλέστερων δρόμων, αρωγός είναι η ουσιαστική παιδεία που οφείλει να ξεκινά από την παιδική ηλικία, με στόχο την ευαισθητοποίηση των ανθρώπων σε θέματα σωστής οδηγικής συμπεριφοράς και η έγκυρη ενημέρωσή τους για να κατανοήσουν τι σημαίνει «οδηγώ με ασφάλεια και σέβομαι τη ζωή μου και τη ζωή των συνανθρώπων μου». 


Θα συνεχίσουν 1 στα 10 τροχαία που συμβαίνουν να οφείλονται σε παράνομα σταματημένα οχήματα στη Λ.Ε.Α.; Με τα παιδιά μας τι θα γίνει; Δυστυχώς, μέχρι σήμερα μόνο το 58% των γονιών που μένουν στην Αθήνα και έχουν αυτοκίνητο αγοράζουν παιδικά καθίσματα, ενώ στην επαρχία το ποσοστό είναι ακόμη μικρότερο αγγίζοντας το 32%. Δηλαδή, πολύ μικρό ποσοστό των γονιών αγοράζουν παιδικό κάθισμα ασφαλείας με σύγχρονες προδιαγραφές, ειδικό για το βάρος, την ηλικία και το ύψος του παιδιού, ώστε να του παρέχει ικανοποιητική προστασία. 


Θα συνεχιστεί η οδήγηση με την παράλληλη χρήση κινητού τηλεφώνου ή ακόμη και υπό την επήρεια αλκοόλ; Θα παραμείνει αυτή η απάθεια και η αδιαφορία που οδηγεί στο θάνατο τόσων αθώων ψυχών; Μέσα από την αλληλοϋποστήριξη και την αλληλοεκτίμηση επιβάλλεται να συνεισφέρουν όλοι στο σύνολό τους, πολιτεία, κοινωνία και φορείς, ο καθένας με τα μέσα που διαθέτει, ώστε να διαμορφωθεί ένα οδικό περιβάλλον χωρίς τροχαία δυστυχήματα.

Share: