Όσο και να ταξιδεύεις στην Ελλάδα, πάντα ανακαλύπτεις νέα μέρη που σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον και γεμίζουν νέες εμπειρίες. Άλλα είναι λιγότερο και άλλα περισσότερο γνωστά αλλά στα τελευταία πιθανόν να μην γνωρίζεις ακόμη και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Ένα διάσημο μέρος της Ελλάδας που πάντα μας εντυπωσιάζει είναι η παραμυθένια κοιλάδα της χώρας μας που έχει μήκος 10 χιλιομέτρων. Ο λόγος για την κοιλάδα των Τεμπών. Βγαλμένη σαν από παραμύθι και έτοιμη να σε σαγηνεύσει ειδικά αν την κοιτάς από ψηλά.

Η πανέμορφη κοιλάδα των Τεμπών
Μια καταπληκτική διαδρομή δέκα χιλιομέτρων κατά μήκος του Πηνειού ποταμού. Και κάπου εκεί ένα φαράγγι πλάτους 25 μέτρων για να κάνει το σκηνικό ακόμη πιο ονειρικό. Αυτή είναι η γενική εικόνα της κοιλάδας των Τεμπών που είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο. Είναι πολλές αποχρώσεις του πράσινου, τρεχούμενα νερά και γωνιές που μοιάζουν βγαλμένες από τις σελίδες ενός παραμυθιού. Η φύση έχει δώσει τον καλύτερό της εαυτό και έχει δημιουργήσει ένα εντυπωσιακό σκηνικό χωρίζοντας τον Όλυμπο και τον Κίσσαβο. Και αυτό, σύμφωνα με ιστορικές πηγές είναι το αποτέλεσμα μιας σεισμικής δόνησης η οποία απελευθέρωσε το συσσωρευμένο νερό που κάλυπτε τον Θεσσαλικό κάμπο και με ορμή έψαχνε δίοδο προς τη θάλασσα.

Αν φτάσεις στην άκρη του ποταμού θα απολαύσεις τα πλατάνια που βουτούν μέσα στο νερό. Το πλέον χαρακτηριστικό σημείο είναι οι πηγές της Δάφνης και της Αφροδίτης στις δύο άκρες της κοιλάδας και αφιερώματα στις θεότητες του Ολύμπου. Δεν είναι τυχαίο ότι το μαγευτικό αυτό μέρος της Ελλάδας έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστασίας Δασών.

Η στάση που πρέπει να κάνεις
Καθώς ταξιδεύεις προς τη βόρεια Ελλάδα και περνάς από την κοιλάδα των Τεμπών υπάρχει μια στάση που πρέπει να κάνεις οπωσδήποτε. Ο λόγος για το φημισμένο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στον Ολυμπο και τον Κίσσαβο. Ο ναός χτίστηκε περί το 1910 με χρήματα των σιδηροδρομικών υπαλλήλων.

Η πρόσβαση στην Αγία Παρασκευή είναι πολύ απλή. Θα διασχίσεις μια σιδερένια πεζογέφυρα έχοντας θέα κάτω από τα πόδια σου τον Πηνειό. Δεν ήταν πάντα τόσο εύκολη, όμως, η πρόσβαση. Μέχρι το 1960 οπότε και κατασκευάστηκε, οι πιστοί που ήθελαν να προσκυνήσουν μεταφέρονταν στην αντίπερα όχθη του ποταμού μέσω βάρκας ή χρησιμοποιώντας μία μικρή ξύλινη γέφυρα.

Share: