Πέθανε σε ηλικία 82 ετών ο Χρήστος Παπαδόπουλος – Ήταν ο επικεφαλής της εταιρίας δολοφόνων

Είχε διατελέσει Δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνας και στο επάγγελμα ήταν δικηγόρος.

 Η ιστορία που είχε συγκλονίσει τη χώρα το 1987.

Έγινε γνωστός περισσότερο για τα αποτρόπαια εγκλήματά του ως επικεφαλής της αποκαλούμενης «εταιρίας δολοφόνων». Το 1987 και ενώ ήταν σε ηλικία 51 ετών, αποκαλύφθηκε πως από το 1981 δολοφονούσε ηλικιωμένους για να τους αποσπάσει την κληρονομιά.

Το 2009 σε ηλικία 73 ετών αποφυλακίστηκε. Το 2011 όμως κατηγορήθηκε πάλι για την αρπαγή μιας γυναίκας επιστρέφοντας και πάλι στις φυλακές για ένα μικρό διάστημα.

Φωτογραφία από την αποφυλάκιση του

Απόσπασμα από την απολογία του, μνημείο κυνικότητας ,όπως το κατέγραψε ο τύπος της εποχής:

«Όμως, όσο και αν σας φαίνεται παράξενο, η δράση μας είχε ιδεολογικό υπόβαθρο. Από μικρό παιδί είχα αριστερή συνείδηση.Σε καμία διαθήκη δεν υπήρχαν λιγότεροι από πενήντα κληρονόμοι, συνήθως ήταν από 70-100, ενώ στην υπόθεση του Τυπάλδου παρακαλώ, ήταν 156.Δηλαδή, εγώ δεν τα έκανα όλα αυτά για τον εαυτό μου, αλλά για να βγάλω τον φτωχό από την πείνα του. Τότε πίστευα ότι έχει μεγαλύτερη αξία να φάνε ψωμί 150 άνθρωποι, από τη ζωή ενός 85χρονου ή 90χρονου».

Εταιρεία δολοφόνων

Η οργάνωση ξεκινούσε με την εύρεση θυμάτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ειδικότερα, άτομα μεγάλης ηλικίας, με οικονομική επιφάνεια, χωρίς στενά συγγενικά πρόσωπα, που αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας. Μετά τον εντοπισμό τους, περνούσαν στη φάση της προοδευτικής προσέγγισης των υποψηφίων θυμάτων με στόχο την απόκτηση της εμπιστοσύνης τους με διάφορα μέσα. Μόλις επιτύγχαναν το σκοπό τους, προχωρούσαν στην πλαστογράφηση των διαθηκών των ηλικιωμένων στόχων τους και, ακολούθως, στη θανάτωσή τους με τρόπο, που να μοιάζει φυσική κατάληξη.

Στο τελικό στάδιο δημοσίευαν τις διαθήκες με τη βοήθεια του κυκλώματος συνεργατών που ήταν απαραίτητοι στην ολοκλήρωση των σχεδίων τους, όπως συμβολαιογράφοι, δικαστικοί επιμελητές και διάφοροι ψευδομάρτυρες. Η ποιότητα της παραχάραξης ήταν τέτοια που ακόμα και οι γραφολόγοι δεν κατάφεραν με την πρώτη ματιά να αντιληφθούν ότι οι επίδικες διαθήκες ήταν πλαστές και ως εκ τούτου δεν εξέφραζαν την τελευταία επιθυμία των θανόντων.

Share: